Vun de Sunn
ded isch gern schreiwe,
vun de Sunn.
Vun
de Lederhosse,
vum Barfusslaafe,
vum Zitroneeis
uffm Bodde.
Vun de Sunn
muss isch schreiwe,
vun de Sunn.
Wie se gonnge is
nach jeder Ohrfeig,
wie se mer gfehlt hot
mit de Flasch am Hals
Vun de Sunn
ded isch so gern schreiwe
vun de Sunn.
Wie se widder uffgonge is,
vum Noiblinzle,
vum Kopp on moiner Schulter:
so rischdisch alles
Ja, vun derre Sunn
will isch schreiwe,
weil se widder schoint –
jetzt
iwwer dir
iwwer mir.
© Rolf Höge
Besuchen Sie doch auch meine Homepage. Vielleicht haben Sie auch Interesse an einer Autorenlesung? Dann nehmen Sie Kontakt mit mir auf.